Siyasal Ötekileştirme

Siyaset büyük ölçüde iki büyük ittifak arasında şekilleniyor. Diğer partiler bu ittifaklardan birine katılmakla siyasetin etkin aktörü haline gelmeye çalışıyorlar. İttifakın dışında kalan partiler, aldıkları siyasal pozisyon dolayısıyla eleştiriliyorlar.

Siyasal ötekiler belli oldu. Bir tarafta HDP ve HÜDA Par, diğer tarafta Millet İttifakı için Muharrem İnce, Cumhur İttifakı için ittifakı kabul edene kadar Fatih Erbakan. İkiside başlangıçta ittifakı reddedip seçime girme kararı aldı. Bu andan itibaren siyasal linçe uğradılar. Erbakan, bir süre sonra Cumhur İttifakı içinde yer alınca siyasal linçten kurtuldu. Muharrem İnce ise şimdilik tavrını koruyarak siyasal linçe uğramayı göze alıyor. Dolayısıyla siyasal linç, kimlerin kimin yanında yer aldığı ile doğrudan bağlantılı bir sürece işaret ediyor. Bir iki gün önce linçe uğrayan bir iki gün sonra, siyasal pozisyonunu değiştirdiğinde linçten kurtuluyor.

Kuvvetle muhtemel ikinci tura kalacak ve bu isimler seçimlerde kilit rol oynayacaklardı. Şimdi yapacakları işbirliğinden çok daha fazla elleri güçlenecekti belki de. Bundan dolayı Muharrem İnce ve Fatih Erbakan'ın tavırları, kendi açılarından son derece doğru idi. Ancak Erbakan sanıyorum gelen baskılara dayanamayarak Cumhur İttifakına girmeyi kabul etti.

Muharrem İnce ve Fatih Erbakan, ikinci tura kalan seçimlerde, diğer adaylara kazanmak istiyorsanız benim istediklerimi verin diyeceklerdi. Düşünün Cumhur ittifakı yüzde 49 oy aldı. Fatih Erbakan da yüzde 1,5. Ya da Kılıçdaroğlu yüzde 47 aldı, İnce de yüzde 4. Bu durumda İnce ve Erbakan çok daha güçlü pazarlık yapacaklardı. Ancak Fatih Erbakan, baka gerekçelerle farklı bir siyasal tavır aldı.

Öte yandan, bu sistem yüzde 49 alan partiyi yüzde bire mahkum ediyor. Başkanlık sistemi oylamasında Anayasa değişikliği yapıldığı zamanlarda Ak parti bu konuda sürekli uyarıldı. Bu sistemle hem daha az çoğunlukla iktidar olma şansını bitiriyorsunuz; hem de tam tersine parlamenter sistemde asla iktidar olamayacak olan CHP' ye de iktidar olma şansını veriyorsunuz.

Kim akıl ettiyse kendi aleyhlerine olan bir sistemi kendi elleriyle kabul ettiler. Şimdi muhalefet kendi aleyhine olan parlamenter sistemde ısrar ediyor.

Siyaset ilginç gelişmelere gebedir.

HÜDA Par ve HDP, terörle özdeşleştirilerek siyaset sahnesinin ve sivil siyasetin dışına itilmeye çalışılıyor. Adeta onlara sivil siyaset arayışındaysanız burada yeriniz yok mesajı veriliyor. HÜDA Par'ın geçmişinde yer alan Hizbullah bugün artık yok. Eğer konu terör ile bağlantı ise HDP, bu bağlantıyı asla reddetmiyor. HÜDA Par ise Hizbullah ile olan bağlantısını sessizlikle geçiştiriyor.

Gerek HDP gerekse HÜDA Par eleştirileri, bu cenahta oluşan sivil siyaset arayışında rahatsız olunduğunu gösteriyor. Oysa bu arayış desteklenmelidir.

Sürekli geçmişteki silahlı mücadele dolayısıyla sorguya çekilen bu süreç, sivil siyaset arayışlarını da işlevsizleştirebilir.Sosyolojik olarak HÜDApar, dindar ve muhafazakar Kürtleri, HDP ise seküler ulusalcı sol eğilimli Kürtleri temsil ediyor. Kuşkusuz bu ayırım çok geneldir.

Ana sorun Kürtlerin çeşitli eğilimlerinin siyasal alandaki temsilidir. Terör ve silahlı mücadeleden sivil siyasete doğru giden bu arayışın önünü tıkamamak gerekir.

Siyasal değerlendirmeleri sağlıklı yapmak için taraftarlık psikolojisinden uzaklaşmak gerekir. Hakikate, adalete, hukukun üstünlüğüne değil, bir partiye bağlı olanların, zamanla parti ile olan bağı, hem kendilerini fanatik bir taraftara dönüştürüyor, hem de ötekileri düşmanlaştırıyor. Böyle bir kimsenin özeleştiri yapması mümkün değildir. Fanatikler adaleti, hukukun üstünlüğünü değil, partilerini savunurlar.

“İnsanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse ötekine sağır" İsmet Özel’in bu dizesi, yaşanan siyasal iklimi özetler nitelikte. Oysa bu siyaset tarzı sağlıklı değildir.

İnsanlığımız bizim gibi olmayan,düşünmeyen,inanmayan bir kişiye ya da guruba haksızlık yapıldığında takındığımız tavırla ilgilidir.