ELEŞTİRİ VE DÜRÜSTLÜK

Aslında dilimizin ucuna gelip de soramadığımız soru şu: " Eleştiri yapanların çoğu, kendi menfaatleri sınırlandığı için mi, yoksa gerçekten adalet ve hukuk istedikleri için mi eleştiri yapıyorlar?" Aslında bu soruya vereceğimiz dürüst cevap, yol haritamızı da belirleyecektir. Dilimizin söylediği ile kalbimizin söylediğinin uyumsuz olduğu yerde ahlaki bir tutum geliştirmemiz mümkün değildir. Bu aynı zamanda söylem ve eylem arasındaki büyük farklılığa ve tutarsızlığa işaret etmektedir. Söylem ve eylem arasında büyük bir farklılığın olduğu toplumda, İslam düşüncesini savunanların, başkalarını etkilemesi mümkün değildir.

En küçük işini görürken araya adam koymakla övünen kişilerin eşitlik, hak, hukuk ve adalet arayışları sahtedir. Bu sahtelik içinde yaşadığımızdan dolayı hak ve adalet arayışımız gerçek bir karşılık doğurmamaktadır.

Herhangi bir yerde sıra beklemektense, tanıdık, eş, dost, akraba ve siyasal gücünü kullanan insanlar, bu eylemleriyle başkalarının hakkına girdiği için eleştirileri samimi ve dürüst değildir. Samimi ve dürüst olmayan insanların iyilik ve ahlak konusunda örneklik oluşturmaları mümkün değildir. Toplumumuzda yaşadığımız ve Müslümanlara olan güvensizliğin altında da bu neden yatmaktadır.

Kendine yapılan ayrıcalıkta sesini çıkarmayan, hatta ayrıcalık talep eden insanların, ayrıcalık başkalarına yapıldığında eleştiri yapmaları kuşkusuz sorunludur. Kendisi ayrıcalık talep eden ancak başkası talep ettiğinde karşı çıkan kimsenin köklü bir ahlak zaafı olduğu açıktır. Çoğu insan kendi çapı kadar ayrıcalık talep etmekten ve yapmaktan da, adaletsizlikten şikayet etmekten de çekinmiyor. Bu iki davranış arasında var olan tutarsızlığı sorun edinmiyor. Bu tutum, gerçek amacımızın adalet, hukuk ve eşitlik değil ayrıcalık talep etmek olduğunu gösteriyor.

İçinde yaşadığımız zor dönemlerde Hz. İsa'nın dediği gibi "İlk taşı günahsız olanlar atsın." ifadesini ahlaki bir ilke olarak rehber edinmeliyiz.

Hz. İsa’nın adalet ve hukuk talep edenlere karşı ortay koyduğu evrensel değerler içeren kıssa şu: Hz. İsa eğildi yere bir daire çizdi ve o daire Allah'ın izni ve kudretiyle ayna oldu ve o aynaya bakan herkes geçmişte yapıp ettiği, işlediği bütün günahları görüyordu. Hz. İsa yerden doğruldu, ve kadını bırakın dedi, Kadını bıraktılar. Ve kalabalığa "İlk taşı günahsız olanınız atsın" buyurdu.

Sonuç olarak, Hz. İsa'nın kıssası olarak Barnabas İncilinde geçen anlatıda, zina yaptığı iddia edilen bir kadını taşlamak için can atan topluluğa Hz. İsa şöyle der: “İlk taşı, günahsız olan atsın”.

Kimse taş atamaz. Kadın da affedilir.

Toplumsal arınma talebi önemlidir. İlk taşı yolsuzluk yapmayan, ayrıcalık talebinde bulunmayan, torpil yapmayan, sırada bekleyen insanlar atacak. Hedefimiz bu insanların sayısını artırmak olmalı. Toplum olarak bir şeye karar vermeliyiz.

Samimi olarak ne istiyoruz?

Ayrıcalık mı, yoksa adalet mi?

Emekli olduğu işine torpille giren ve aldığı maaşların neredeyse tamamının haram olma ihtimali yüksek olan birinin adalet ve hukuk talebi sağlıklı durmuyor.

Önce dürüst olmakta fayda var.