Babamın hikayelerinden (5): Harç verin, taş verin, çekiç getirin

Rahmetli babam, çocukluğumuzda bizi hocaya gönderir, dinimizi öğrenmemizi isterdi. Ayrıca camiye namaza giderken bizi de yanında götürürdü. Gençlik yıllarımızda namazı aksatmaya kalktığımızda ise bize: “Oğlum namazı kılın, Kur’an’ı okuyun, yoksa ölürken yaptığınız işi ya da günahlarınızı sayıklarsınız” derdi ve şu hikayeyi anlatırdı.

Vaktiyle çok çalışkan bir usta varmış. İşi, gücü sadece çalışmakmış. İbadetlerini ise hep ihmal edermiş. Gel zaman, git zaman, adam ihtiyarlamış. Çalışamaz hale gelmiş. Nihayet ölüm döşeğine düşmüş.

İnsanlar başına toplanmış, son nefesinde kelime-i şahadet getirmesi için telkinde bulunmaya başlamışlar. Lakin usta sürekli şöyle diyormuş:

- Harç verin, taş verin, çekiç getirin...

İçlerinden biri, belki sayıklamaktan kurtarır ve ölümünden önce kelime-i şahadet getirmesine yardımcı oluruz düşüncesi ile ustanın kulağına eğilip:

- Usta, harç bitti yapı paydos, demiş.

Usta, ol saat kelime-i şahadet getiremeden ruhunu teslim etmiş.

Bu hikaye, meğerse hayatın bir hakikatini ifade ediyormuş. Bunu yıllar sonra babamın ölümünden bir kaç gün önce bit-tecrübe gördüm.

Babam, tıpkı hikayedeki usta gibi, artık ölüm döşeğine düşmüş, yarı aygın, yarı baygın sürekli yatıyordu. Bu dönemde babam, dış dünya ile ilişkisini kesmiş, sekerat halinde, tespih çeker ve ezberindeki ayetleri mırıldanırdı.

Ölümünden bir kaç gün önce babamın başucunda anam ile birlikte oturuyorduk. Babam yine yarı aygın, yarı baygın yatıyordu. Birden yerinden kalktı, kıbleye döndü, namaz için tekbir getirdi. Kıyam, rüku, sücut ve tahiyyat yaparak kendince namaz kılıp gerisin geri yerine yattı.

Bu durumu görünce akrabalarımızdan birinin ölüm döşeğinde sürekli sigara içer gibi yaptığını hatırladım. Sigara tiryakisi olan ve ağzından hiç sigarası eksik olmayan bu akrabamız da ölüm döşeğinde hep en çok yaptığı işi sayıklamıştı.  Anladım ki babamın dediği boş bir laftan ibaret değildi.

Anamın anlattığına göre rahmetli babam 12 yaşından itibaren namazını hiç aksatmadan kılmış. Biz de aklımız erdikten sonra buna şahit olduk. Babam sabah namazlarına mutlaka camiye gider namazdan sora atölyesine girerek çalışmaya başlardı. Ta ki yatsı namazına kadar. O, sadece namaz, yemek ve uyku için çalışmaya ara verirdi.

Vallahi benden söylemesi... Ölüm anında kötü alışkanlıklarınızı sayıklayarak kendinizi rezil etmek istemiyorsanız, babamın nasihatini tutun: “Namazı kılın, Kur’an’ı okuyun”.

Ne diyor Hz. Peygamber: “Nasıl yaşarsanız, öyle ölürsünüz”

Paylaş