varken kıymetini bilmedik yokluğu imtihan oldu


insan yaratılış gereği önüne bakan bir varlıktır.
önünü görür. dışarıya dikkat kesilir. onun için
'emel' sahibidir
bir ömür, geleceği kurmak için plan yapar durur

geçmiş,
geçmişte kalmıştır. yani arkamızda.
üzerimizdeki sahip olduğumuz 'var'ları bile farketmez.
aksine;
kendimizdeki eksik diye bildiklerimizi
ya kapatmak için veya düzeltme için aynaya bakarız.

ne mi derim?
dediğim şu;
insanı adeta kuşatan nimetlere karşı
farkındalığı az olan,
kendi üzerindekileri bu yönüyle hakkıyla değerlendiremeyen bir yaratılışı var.
her bir sahip olmadığına eksik diye yorumlar,
mahrumiyet der ve onun fukaralığını hisseder

inanın gördüğü ve istediği ne varsa bakıverin;
yarını olmayan, kaybolacak olan, eskiyecek olan, bir gün elinden alınacak olandır.

o zaman
haydi üzerimizdeki nimetleri dikkat kesilip sayalım desek,
boşuna yormayın, bitmez...
bitmez!
bir de bende olmayan dediğin şeyleri sayalım desek eğer,
inanın bir elin parmağını geçmez ve
bende yok dediğimiz bir şeylerin illa ki herkeste de zaten yokluğu vardır.

kişinin başına musibet geldiğinde allah'ı anması gayet normaldir.
hatta aziz olan kitap
“hiç olmasa azabımız geldiğinde allah'ı anmaları gerekmiyor muydu”
diye fıtri olanı dikkat çeker.
düşen uçakta ateist kalmaz sözü gibi işte.

ne mi derim dost:
önemli olan üzerimizdeki olan nimeti fark etmektir.
allah ile kulun ilişkisinde öncelik;
bir sıkıntı halinde veya
üzerimizde eksik olan diye gördüğümüzü vermesi için ona dua etmeden önce
var olana hamd etmek gerekir.
şükretmek;
acziyetini farketmek, kulluğunu idrak etmektir.

kulun rabbiyle olan ilişkisinin olması gereken esas yer burası sanki…
ve zordur be dost.
‘ne az şükrediyorsunuz’ der aziz kitap...
allah
varlığının delili olsun diye
sayısız nimetin insanı kuşattığını söyler.
bunun farkında olmaya çalışmak çok özel bir dikkat  ve kalp ister.
bu uyanıklık
insana 'sekinet' getirir.
çünkü
üzerimizdeki var olanı bilmek zenginliktir.

yerken, içerken, bineğe binerken, uyurken
sabah kalkarken, tuvalete girerken veya çıkarken,
yeni bir elbise almış ve giyerken, vs
dikkat edin lütfen!
böylesi bizim için sıradan ve ezbere yaptığımız üzerimizde günlük sayısız işlerimiz olur ve
esasında üzerimizde farketmediklerimizin çoğunun eksikliği adeta azap gibi bir şeydir.

uyumak işte…
uyumak var ya dost, derin bir uyku çekmek nelere bedeldir.

bizim sıradan diye baktığımız ve hayatın rutininde kaybolanlar için
aziz peygamberin
öyle şükür sözleri, duaları var ki...
bu müthiş bir farkındalıktır.
vallahi! bu hali var ya!
allahın aramızdan seçtiğinin resul olduğunun delilidir.
bu sadece allah'ın güzel kullarına ait çok özel bir haldir.

ah bir bilsek...

bizim olmayana yüzümüzü dönmek ise
yokluğu fark etmektir ve sadece telaştır,
telaş işte…

bilir misin dost?
varlığını fark etmediğimiz bütün güzellikler
insan için kıymetsiz oluverir.
sözde sahibiyiz ya!
o elde bir garanti olandır nasılsa diye düşünür ve başka artı olana talip oluruz.
ve daha da kötüsü; değer vermediklerimiz ve bir kenarda unutulanlar 'şükrü' olmayanlardır.
öyle çok ki;

haydi en önemlisini söyleyeyim;

müslümanlardan olmak... iman nimetiyle şereflenmek
bütün dünyanın nimetinden daha kıymetli olan şey esasında,
farkında olmak isteyenler için ne büyük bir değerken
bir de içinde bire bir yaşarken ve
böylesine yakınken
güzellikleri takdir etmeyen, fark etmeyen, dine diyanete uzak duran
oyun oynaştaki kalabalıklar var ya!
milyonlar işte
o ara
afrika'nın bilinmez kuytularındaki kabilenin durumu ne olacak demeleri yok mu!
bilinmez olan sayısız gaybın içinde yaşarken hem de…

canlar düğümlenir ya! boğaza…
keşke denilen gündeki halleri nasıl olur ki.
nasıl bir hüsrandır bu ilahi!


ey dost
emanet  

mülkiyeti üzerimizdeki sahip olduklarımız değildir.
bir gün elimizden alınacak olanlardır.
şimdi, sahibi sandığımız bir şey söyleyin, lütfen!
yok!
emanet işte…
‘önceden gönderilen “hayır” adına ne varsa, büyüklü küçüklü onlar hariç.’

ey yolcu

üzerimizde taşırken kıymeti olmayan
varlığını farketmediğimiz  
ne varsa
emanet olandır bilesin...
elinden alınınca
yokluğu

bir gün seni arar bulur da
imtahanın oluverir…

hamd et ki
rabbin artırsın…


Not;  yazılarımın, dilediğiniz kısmı dahil, dilediğiniz şekilde dostlarınıza ikram etmeye açıktır.

Paylaş