İsa ÖZÇELİK: Ben Bir Dava Adamı Tanıdım Parmaklıklar Ardında

Küçüktüm O Resmi ile girdi hayatıma

Onurlu bir duruş demir kafes arkasında

İmanın aydınlığı o vakur bakışlarda

Ben bir dava adamı tanıdım parmaklıklar ardında

Sağa sola savrulan yığınlar arasında

Bir Kutup yıldızı gibi parladı asra

Belamların saraylara boyun eğdiği zamanda

Ben bir dava adamı tanıdım parmaklıklar ardında

Cahiliye arzı kuşattığında

Zulmün en koyu karanlığında

Gür bir ses çınladı kulaklarda

Ben bir adam tanıdım dilsiz şeytanlar asrında

Mürekkeple servet yığanların çağında

Bir kalem sivrildi Mısır zindanlarında

Kanı ile satırları suladığında

Ben bir adam tanıdım şehadet yolunda

Kölelik gönülden kutsandığında

Firavun büyük şeytana kul olduğunda

Özgürlüğün anlam arayışında

O adam yürüdü kurulan darağacına

İnsanlık hiçlik girdabında

Müslüman kaldı arafta

Hakikat şahitliğini yaptığında

Şehadet kutlu oldu O dava adamına

Yeni paganlar tanrılaştığında

Son nefesi kestik sandıklarında

Rabia yürürken O Şehidin yolunda

Onlar adamdı diyen bir Kahraman tanıdı dünya

Yeryüzü adalete susadığında

O Resim indi meydanlara

Bir meşale oldu insanlığa

Ben bir dava adamı tanıdım parmaklıklar ardında